4 Mayıs 2011 Çarşamba

Zindankale



Kitabın Adı: Zindankale

Kitabın Yazarı: Sezgin Kaymaz

Yayınevi: İletişim

Sayfa sayısı: 527

Nereden kaça aldım?: D&R

Sezgin Kaymaz'ın okuduğum ilk kitabı Geber Anne idi ve kitaptan çok etkilenmiştim. Sonra Kaptanın Teknesi ile devam ettim fakat konu çok basit geldi. Vee Zindankale ile yolumuza devam ediyoruz. Bayıla bayıla okuduğum bir kitaptı Zindankale. Konusuna kaptırıp gidiyorsunuz ve sürprizzz, sonunda harika bir final var. Ayrıca yazar bir de sonsöz eklemiş kendi ağzından. Okura birtakım sözler söylemiş bunu neden yaptığını doğrusu anlamadım, kendince bir sebebi vardır mutlaka. Sezgin Kaymaz yine doğaüstü olaylarla renklendirmiş kitabı. Ayrıca olaylar Ankara'da geçtiği için daha bir zevkle okudum, bildiğim sokaklar, caddeler arasında dolaştım. Olaylar Davut ve Çiğdem isimli ikiz kardeşler etrafında geçiyor. Kardeşlerin birbirinden haberi yok, Çiğdem anne diye bir başkasına anne diyor, Davut dede diye başkasına dede diyor fakat bundan da sonradan haberleri oluyor. 3 gece boyunca bebekken başlarına gelen büyük olayı rüyalarında görmeye başlıyorlar ve bunun üzerine hakikatler bir bir su yüzüne çıkmaya başlıyor. Dede Şadıman, buzdolapçı Ali Fuat, Uzun Sedat, Sağlık Kabinci Kamil, Gökhan, Suna, Sevim, Selim tüm karakterleri çok sevdim. O kadar güzel ve sıcak anlatılmış ki orada, yanlarında olmak istiyorsunuz. Diğer kitaplarına sıra gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum..

"Elini indirdi. Işık topu görünürde yoktu. Önce rahatladı, sonra da unuttu gitti o şımarık şeyi. İnsanın en büyük marifetidir unutmak." (s. 71)

"Haramzade, yediği haramdan korkmuyorsa ona bir şey olmuyor arkadaşlar; korktuğu zaman oluyor. Biz, yediği haramın korkusu ile yaşayan insanlarız." (s.145)

"Zaten aldatılmanın ruhu, aldatılmayı bilmemekte saklıdır. Aldatıldığını biliyorsan aldatılmış sayılmazsın." (s.244)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder